Po powrocie z Oxfordu nastąpił dość długi okres czystego szaleństwa. Okazało się, że przenosimy się do Paryża z początkiem września. Byliśmy podescytowani, i jednocześcnie zdenerwowani, bo nie mieliśmy nic zorganizowane. Szczegółowe przeżycia i potyczki z Francuzami możecie poznać, czytając wpisy na blogu Nique — są już tam opisy Barcelony (gdyby ktoś jeszcze nie wiedział, teraz jesteśmy właśnie tam, w Hiszpanii — i jest super).

Jednym słowem, Francja nie jest taka jak powszechnie się o niej myśli. A Paryż jest romantyczny tylko dla turystów. Jako miasto do mieszkania zupełnie się nie nadaje. Mieszkania są strasznie drogie, dochodzi do takich paranoii, że 14m2 zawiera w sobie kuchnię, łazienkę i sypialnię — i jest do wynajęcia za podwójną polską minimalną ;). A to dopiero początek niespodzianek. Telefony na doładowanie, owszem są. Ale środki na koncie mają termin ważności, i tak jeśli doładujesz za 5 euro, to po 7 dniach zostaną one wyzerowane, czy je wydasz, czy nie. Doładowanie 10 euro daje ważność środków na 14 dni itd. Kominikacja miejska jest straszna, metro i tym podobne (RER) jest stare, śmierdzące, obsrane i biegają tam gryzonie niekoniecznie tak sympatyczne jak chomiki. Poza tym bilety miesięczne są dosłownie — miesięczne. Z pierwszym dniem miesiąca przestają działać, czy się kupiło 1-ego, czy 15-ego. Ale płaci się oczywiście tak samo.

Założenie konta w banku wymaga dużo cierpliwości (nam pełne zakończenie procesu zajęło prawie 3 miesiące). Wogóle załatwienie czegokolwiek wymaga cierpliwości. Większość urzędów wygląda tak samo jak w Polsce — numerki, kolejki i czekanie. I każdy mówi co innego. A do tego nawet jeśli zna angielski, to niechętnie się nim posługuje. Ogólnie da się wyczuć niechęć, gdy zwracamy się do Francuzów po angielsku. Nie można im tego zabronić, ale miłe to też nie jest.

Paryż jest bardzo zinternacjonalizowany, a jeszcze bardziej — skolonizowany przez Arabów i Afrykańczyków. Są dzielnice, gdzie po prostu nie ma europejskich Francuzów. Najdziwniejsze jest to, że Francja jakoś dziwnie przypomina Polskę. Jeśli nasz kraj się na niej wzoruje, to powinien natychmiast przestać. Bo tam się nie da żyć wygodnie. Poza tym nareszcie rozumiem skąd w Unii tyle papierkowej roboty. I nie, nie jest to potrzebne wcale i da się inaczej. Po kilku tygodniach w Barcelonie już to wiem na pewno. Nie mówiąc już o prostej i miłej Anglii. Ale o Hiszpanii następnym razem.

Z Francji wróciliśmy cało, bogatsi o genialne widoki, zabytki i wystawy. To trzeba im przyznać, mają co pokazać. Jedno muzeum miało więcej ciekawych eksponatów niż wszystkie, które widzieliśmy w Londynie razem wzięte. Byliśmy na słynnej już wystawie “Picasso and the Masters” w Grand Palace. Warta każdej chwili i po prostu genialna.

Mieszkaliśmy w samym centrum Montmartre, dzielnicy artystów, tuż pod Bazyliką Sacre-Coeur. Bardzo ładne miejsce, w porównaniu z resztą okolicy. Sklepy ze świeżym jedzeniem pod domem, kafejki, sklepiki i blisko do metra. Było bardzo fajnie i ciekawie poznać Paryż od środka. Królowa jest dość naga, ale na chwilę można spojrzeć. Do mieszkania zdecydowanie odradzam. Ale co kto lubi :)

Kategoria: Francja 

It is done…

To już jest koniec. W piątek oddałem prace magisterską, wydaje mi się, że nieźle wyszła. Powstał z niej mały semantyczny serwis GetSemantix.com, który mam nadzieje będzie rozwijać się dalej. Dzięki niemu możemy wkleić dowolny tekst (narazie tylko angielski) i otrzymamy streszczenie (najistotniejsze zdania), tagi i troche wadliwie jeszcze działające - kategorie. Kicia skończyła pracę we wtorek, mieliśmy super piknik na naszym ostatnim lunchu. Pożegnałem się też z moim Instytutem, który tak bardzo mi pomógł podczas pisania pracy. Szczególnie za pomocą genialnych i darmowych lunchy. Chicken Mayo Ciabatta + zimna Cola to jest to :)

Pakowanie nas trochę przerosło i okazuje się, że pomimo zakupienia 15kg nadbagażu, zostawiamy po sobie naszym landlordom 2 duże pudła wypełnione po brzegi. W sumie i tak bedziemy tu wracać na chwile na rozdanie dyplomów (oby wszystko poszło dobrze z moją magisterką), więc odbierzemy. Jutro odlot z Luton, i oczywiście, Oxford żegna nas dzis wielką i długą ulewą. Typowe w sumie. Jeśli chodzi o pogodę, w tym kraju nie ma co liczyć na tygodnie lata. I naprawdę ciężko się do tego przyzwyczaić. Ile razy zmokłem tutaj, to chyba nigdy przez całe życie.

Ale przyznać muszę, że odjeżdżać bedę trochę smutny, bo fajnie tu było. Studia były ciężkie, ale przynajmniej czuło się ich sens. Ludzie byli różni, ale kilku osób nie zapomnę i myślę, że kontakt także się nie urwie. Lecz najważniejsze, to jakiej nabraliśmy perspektywy. Szczególnie po tym jak Kicia zabrała mnie do Berlina i po niezliczonych wizytach w Londynie, widzi się jak mimo wszystko “inaczej” jest np. w Warszawie. Ciekawe, jaki kulturowy szok przeżyjemy wracając. Każdemu polecam wyjazd, ale nie jako turysta, tylko na chociaż 2 miesiące, pożyć, pomieszkać i zgłębić inne społeczeństwa. Inaczej się potem na wiele rzeczy patrzy. Choćby praca - tutaj pracodawca ma naprawde szacunek do pracownika, i nawet jeśli się nie lubią, to nie ma wywierania presji o zostawanie po godzinach czy patrzenie krzywo na robienie sobie przerw. Tutaj jest po prostu lunch, i ok. 13 ludzie maja godzinę przerwy. A o 17.30 z pracy się wychodzi. I tyle.

Reasumując, bardzo fajny rok. Wracam i technicznie nadal jestem studentem Oxa. Ale teraz już czas zacząć myśleć o używaniu tego wszystkiego, czego mnie nauczyli. Mam nadzieję, że powstanie coś fajnego. W sumie to nawet nie wątpię, że kiedyś tak się stanie. Oby prędko :)

Kategoria: Anglia 

Zaczynam nadrabiać zaległości na blogu. Teraz jestem w trakcie kończenia pisania magisterki, ale powyższe foty sa jeszcze z maja. I tak, to były te 4 dni lata kiedy było ciepło, żeby nie powiedzieć gorąco. Niestety lato się na tym skończyło. Trochę skorzystaliśmy na tym i z Kicią mieliśmy pikniki w parkach Church Collegu, w którym swoją drogą kręcili Harrego Pottera - a dokładniej jadalnia Hogwartu jest jadalnią Church Collegu. Nie czytałem jeszcze żadnej książki, ale dzięki Dominice wkręciłem się dość w tę sagę.

Poza tym stworzyłem ostatnio jeden eksperymentalny serwis - losowy.com - no a niedługo uruchomię ciekawy efekt mojej magisterki, czyli semantyczny mashup który pozwala na automatyczne tagowanie i streszczanie tekstów. Niestety narazie tylko po angielsku. W międzyczasie (tzn. od maja do teraz) byliśmy jeszcze w Londynie i Berlinie, ale o tym więcej później, gdy uda mi sie powrzucać foty na Flickra. Całe dnie teraz spędzam siedząc w Instytucie Oxford-MAN dziergając - zalety tego są dwie. Po pierwsze mam darmowy lunch (bardzo dobry co jest ewenementem w kraju, w którym jedzenie jest poniżej krytyki), po drugie dostęp do szybkiego netu. Tak więc - w którymś dniu tygodnia pojawi się kolejny wpis i kolejne foty. Tymczasem wracam do pracy. Ostatnio nie robię nic poza tym.

Kategoria: Anglia 

Jako że w końcu znalazłem chwile na wiosenne porządki, przeniosłem bloga do domu, czyli na adres: blog.marekfoss.org - przy okazji zmieniając trochę wygląd tego wszystkiego :) Jedyn niedogodność jest taka, że zmienił się również kanał RSS - jeśli ktoś dodał sobie do np. Google Reader’a, to niech zmieni na: http://feeds.feedburner.com/marekfoss - nowy, ładny i wogóle. Tymczasem wracam do pracy, siedzę w Oxford-MAN Institute of Quantitative Finance i klepie swoją magisterkę, przeszedłem do drugie etapu, który jest trochę trudniejszy. Napiszę trochę więcej następnym razem i licze, że to nie oznacza ‘za kilka miesięcy’.

Kategoria: Anglia 

No więc pogoda jak widać jest ładna. Niestety jest zimno. Ale nic to, temperatury na zdjęciach nie widać, a przy takim słońcu wychodzą naprawdę ładnie. Dzisiejsze zrobione w samym centrum centrum Oxfordu. I to centrum jest lekkim angielskim żartem. Mamy mały kościółek, trochę większy cmentarzyk, a dookoła poprzykuwane rowery. Niektóre nawet unoszą się nad ziemią. Po obu stronach przystanki autobusowe, do wysiadania i wsiadania oddzielnie. I przystanki bez ławek, tylko z rurami do oparcia się. No i ten widok, który nadal mnie dziwi (dlaczego Anglicy się na to godzą?) - kolejka, gęsiego, grzecznie wzdluż chodznika (!) do drzwi autobusu (jednych drzwi - u kierowcy) gdzie nie, nie okazuje się biletu. Bilet się kupuje. Ponad to kierowcy kręcą nosem na zbyt grubą walutę, a bilet kosztuje np. 1.20 GBP na relatywnie krótkiej trasie. I nie można wnośić rowerów. 100 lat za murzynami chciałoby się rzec. Inaczej mówiąc - nasze MZK rządzi. Komunikacja miejska na poziomie Transluda, tylko z nierejsowymi fotelami. Nic dziwnego, że ogólnie autobusy są puste. I dlatego też większość miasta jeździ na rowerach. A przynajmniej ta studencka część.

A już w ten piątek koniec kolejnego trymestry - Hilary finiszuje. I nie Clinton, tylko Term. Następny będze Trinity. A egzamy, które zaraz dostanie tym razem bedą trudne. I głównie nie z powodu przedmiotów, ale ilości czasu - 4 przedmioty w 4 tygodnie. Sweet. Wogóle mówiłem, jakie mam? Kiedykolwiek? No więc, krótki recap:
- poprzedni semestr, Michaelmas: Information Retrieval, Intelligent Systems, Introduction to Specification
- obecny, Hilary: kontynuacja Information Retrieval, ponad to Machine Learning, Advanced Topics in Language Processing oraz Computers in Society.

Jak widzicie każdy semestr trwał 2 miesiące. Nadwyraz intensywnie. Ale przedmioty bardzo interesujące. Tylko tą Specyfikacje bym wymienił na Computer Linguistics, bardziej by się komponowało z reszta kursów. A CiS, choć lajtowy, ciekawe elementy wprowadził i w sumie to polecam to zupełnie inne spojrzenie na informatyke. Tylko trzeba się przebić przez zrzędzenie prowadzącej, która dużo mówi, ale mało treściwie. A pracę magisterską bedę miał związaną z Information Extraction. Mój promotor, Prof. G. Gottlob wytworzył kiedyś na uczelni w Wiedniu taki program, który potem przekształcił się w komercyjną aplikacje - Lixto. No i prawdopodobnie bede implementował i rozwijał conieco tego programu. Może być ciekawie, ale zobaczymy. Tymczasem wracam do kończenia ostatniego zadania tego semestru - labka z MLa. Chwała za Core2Duo - neuronowe sieci modelują się nieznośnie długo. Tak długo, że zdążyłem napisać ten wpis. A raczej - rozpisać. Się.

Kategoria: Anglia 

Dawno nic nie pisałem, ale co jak co - zabiegany byłem strasznie. Jednak w ciągu tego czasu nasunęło mi się kilka wolnych myśli i spostrzeżeń:

• tutaj wogóle nie ma bezpańskich psów czy kotów
• sklepy uwielbiają x-paki - 5-pak Marsów, 6-pak lodów, i moje ulubione, gorteskowe - 26-paki chipsów Walkers (tutejsze Laysy) - 26 opakowań po 25g
• wnioskując po tym jak sie ubierają, ludzie tutaj są gruboskórni - 2 stopnie a połowa populacji chodzi bez kurtek
• dzieci się tutaj nie uczy od razu jezdzić na rowerze, najpierw się je ciąga za sobą, o tak

Następne spostrzeżenia w kolejnych wiadomościach. Tymczasem zrobiłem kilka wieczornych zdjęć, światło angielskich latarni tworzy klimat. No i, do następnego, oby szybciej niż ostatnio.

Kategoria: Anglia 

Wesołych Świąt Bożego Narodzenia chciałbym życzyć wszystkim, którzy to przeczytają. Pogodnych, spokojnych i rodzinych świąt, pełnych ciepła i radości. Merry X-mas everyone!

Kategoria: Anglia 

(cc) 2007-2009 Marek Foss.